Ji bo kekê minê şehîd Burhan Amêdî

FRIDAY, 21 Gulan 2010 20:56

Nivîskar Administrator

K.N.P:( Koçer Amêdî) Xuşka Şehîd Burhan Amêdî: 22 sal çûn keko Burhan, berî 22 sala te ew çavên delal niqandin, ew Kenya wesa ya xoş ji gohên me derkeft, ew bejna wesa ya ciwan ji ber çavên me çû û ew dilê

wesa yê paqij û mezin windabû. Mixabin keko to evro Kurdistana delal û azad bi wan çavan na bînî .
Rijêma dujminên dagîrker ne hêla bîrhatinên min bibine gelek di gel te, wextê me di gel te gelek yê kêm bo.
Çi roj naçin ez hizra te nekem, çi roj nînin ez axînkên te ne rahêlim. Xerîbî sal bo sal mezin tire, tenê ew gorê te yê li nav Berwarî Bala li goristana gundê Xirabey ji me re maye.
Raste to bi fîzîkî ji nav me çûy lê to di dilê me da dijî keko, gelek cara dê bêjim xwezî nuke min çavên xo niqandiban û wextê min vedikirne ve min çavên te yên delal dîtbana, min ew bejna berkeftî û kenya te ya şirîn û xoş gwelê biba. Belê pa ez di zanim ew tenê xweziye bo min nabe rastî.
To ne tenê bira bûyî, lê to bab û heval jî bûy ji bo me. Tê bîra min dema Baasên dagîrker bab û birayên me zîndan kirîn. Wê demê ez zarokeka 3 salî bûm û ew evînya wê demê te daye me hemya çi cara ji vî dilî na derkeve.
Evînya te bo gel û welatê te to ji nav me birî. Axiftina te ye domahyê çi cara ji gohêt min na derkevît keko Burhan . Berî to berê xo bideye Dêreloka malwêran deyka me ya dilsoj gotye te:
-Burhan dayik gorî te emanet xo, ma ne moxabin ev bejne berze bi bît? Ma ne mixabin kurê min?
Bersiva te birayê delal ew bû ku “te ew rêke ya helbijartî û to gelek bi wê rêkê serfirazî. Te di viya xo qorbanî Kurdistanê bikî, te azadya miletê xo dana pêşiya giyanê xwe keko Burhan.
Deyka dilşewat hersal serdana te dike li quntara çiyayê Metîna lê ew êdî çavên te nabîne. Dilê deykê yê şkestîye û dilê me her dem yê xemgîne û bîrhatinên te ji dilê me qet dernakevin
22 sal derbaz bûn û rondikên me ranewestan. Te parçeka dilê me di gel xo bir lê te çi parçe bo me nehêlan.
Her dastaneka qaremanî te ligel hevalên xwe yên Pêşmerge pişikdarî têda dikir te parçek ji wî cihî di gel xo di îna . Ew leşê wesa yê nazik û delal tev tejî birîn û gullên dujminî bibû. Me baş dizanî ku wekî her heft carên din vê care jî to bê birîn û xwîn navegerî berçavên deyka Eyşa lê me nezanî bû vê care gulleya dujmin û xiyanetkaran li roja 11 /1 / 1988 li dastana Dêrelokê dê te li ber çavên me winda bike.
Bira hêviya te ew bû ku rojekê li ser kela Amêdîka Behdînan bi azadî alaya Kurdistanê bihejînî di nav kes û karên xwe de serbilind bibî, lê xwedê mala xiyanet û dagîrkeriyê xirab bike.
Mizgîn lit e keko îro ala te ya pîroz li ser Kelê diheje û çen çavên min bi wê roja di nîvê da dikevin dêm û çavên te yên delal têda dibînim. Çend ez dîlaneka azadiyê li Berê Sîlê, seyrangeha mîrên Behdînan dibînim ez bejna te ya nazdar li serçemkê dîlanê dibînim û li rêza dîlanê jî şehîdan Xusro, Seidî, Kerîm, Ehmed, Izzedîn, Menaf, Seyd û Mihemed Salie jî xwe di hejînin.
Bila xiyanet û dagîrkerî rûreş û şermezar be.
Bila kekê mine Burhan û tev Şehîdên Kurdistanê jî di dilê dayka Kurdistan de aram û şad bin